عاشقانه ها

امشب هم آرزوي تو را دارم و تو باز خفته اي و باز آسمان تاريك است و هوا هم ديگر سرد است تا ديدار فردايمان راهي نمانده است و من دارم مي سوزم و كسي نيست تا نفسي تازه در من بدمد و باز آرزوي تو و دستانت را دارم و دلم را تا ابد تا آن زمان كه فرشتگان ملكوت در واقعيت به زمين نفرين شده مي آيند به تو مي سپارم و تو نمي دانم كه آن را زير پاهايت خواهي گذاشت...........؟؟؟؟!!!!! من از کجا شروع کنم وقتی سرآغاز ندارم یک قلم و یک کاغذ و یک درد همیشگی نمیشه با نوشته ها که همه دردها رو بگی یه بغض خام توی گلوم یک دنیا حرف نا تموم آرزو ها پشت سرم نگاه من به روبروم حرفهای پر شکایتی رو کاغذ های خط خطی از من فقط مونده به جا قلب پر از شکایتی این کاغذای خط خطی نامه دردای منه جای پای اشک من از گریه های نم نمه غمی نشسته تو دلم اشک چه زیبا شده باز ترانه هام زمزمه مستی شبها شده باز غم شکستن روبروم که عاشقانه دیده ام با اشک غزل شکفتم با بغض غزل چیده ام از کس گله نمیکنم شکایت از دل منه دلم هنوز در حسرت یک آرزوی باطله رفتن من حتمی شده موندمن بی حاصله همه مي پرسند « چرا شكسته دلت ؟ مثل آنكه تنهايي ؟ ... چقدر هم تنها!پاسخ يك دريا را در قطره نمي توان پيدا كرد ... و سخن هزاران سال را در لحظه نمي شود جستجو كرد ....حرفهاي ساده من چقدر در هزارتوي ذهن پيچيده مي شود ؟ مگر ساده تر از اين هم مي توان صحبت كرد ؟‌! من از قله نمي آيم ... دره هم جاي من نيست ... من شهسوار عشقم و عشق همراه باد هميشه فرار مي كند لحظه هاي سخت تنها ماندنم با تو يك دنيا قشنگي مي شود با تو حتي خوابهاي تلخ من يك بغل روياي رنگي مي شود هيچ مي داني دلم اين روزها بي تو دائم بي قراري مي كند؟ عصر بغض آلود و خيس جمعه ها در فراقت سخت زاري مي كند؟ نامه هاي هر شبم را خوانده اي؟ نامه اي از لحظه هاي انتظار از ميان كوچه هاي تنگ دل نامه اي از باغ سيب بي بهار آسمان هم باز باريدن گرفت مي نوازد چنگ باران را خدا بوي خوب خاك و عطر ياد تو مي كشد تا شهر رويايت مرا   كاش در اين لحظه هاي تلخ درد شانه هايت تكيه گاه گريه بود كاش لبخند قشنگت از دلم غصه هاي كهنه اش را مي ربود! چشمهاي خيس من در يك اميد قلب من در آرزوي وصل توست سوخت باغ هستي ام در اين خزان خوب مي دانم بهاران فصل توست!